ავეჯი ინდურ სტილში

ინდური სტილის ავეჯის თავისებურება რადიკალურად განსხვავებული მახასიათებლების  უჩვეულო თანხვედრაა, სადაც ფუფუნება და მდიდრული ვიზუალი ჰარმონიულად ერწყმის ასკეტიზმის მოკრძალებულ ხაზებსა და ფორმებს. ინდური ავეჯი ერთდროულად  მარტივი ფორმების და ურთულესი ტექნიკით შესრულებული ჩუქურთმების, ორნამენტების და ტექსტურების კოქტეილია.
ინდოეთი აღმოსავლური არომატების და ფერების ქვეყანაა. აქ რწმენა, რელიგია, სულიერი მხარე უმნიშვნელოვანესია და აისახება ცხოვრების ყველა სფეროზე, მათ შორის ავეჯის წარმოებაზეც. აქაური ავეჯი თითქოს დარიჩინის, მიხაკის, კარდიამინის და სხვა ინდური სუნელების არომატს აფრქვევს და გაზიარებს ზღაპრულ სამყაროს.

ისტორია

ინდოეთში, მრავალი საუკუნის განმავლობაში, უბრალო ადამიანების სახლებში იყო მხოლოდ საბაზისო ავეჯი, რომლის კომპლექტაციაში შედიოდა:
> მარტივი ფორმის სკამები;
> პატარა, უჯრიანი კომოდები ნივთების შესანახად;
> მაგიდა, რომელსაც აგრეთვე იყენებდნენ როგორც კარს, რაც ინდური კულტურისთვის ჩვეული ამბავია.
ინდოეთში ავეჯს ძირითადად საზეიმო დატვირთვა ჰქონდა და გამოიყენებოდა მაჰარაჯების სასახლეებში. მოსახლეობის დაბალი ფენა ტრადიციულად ჭამდა და ეძინა იატაკზე. მათთვის არც იმდენად მნიშვნელოვანი იყო სახლის ავეჯი და ინტერიერის ნივთები. საწოლი, როგორც ასეთი, არც არსებობდა, მხოლოდ ინდოეთის კოლონიური დაპყრობის შემდგომ, (რომელიც მე-16-ე საუკუნეში დაიწყო) დამკვიდრდა ევროპული ტენდენციები, თუ როგორი უნდა იყოს ავეჯი.  წლების შემდეგ ინდური ავეჯის სტილი შეერწყა აღმოსავლურ და დასავლურ მიმართულებებს და ამ შერწყმას ინდოევროპული სტილი ეწოდა. ამის შედეგად გაჩნდა ისეთი ინტერიერის ნივთები, სადაც გაერთიანებულია ევროპული სტილი, ინდური მასალები და ავეჯის დამზადების განსხვავებული ტექნოლოგია.

წარმოების მასალები

ისეთი თანამედროვე მასალები,როგორიცაა მერქანბოჭკოვანი ფილა, ლამინატი, პლასტიკი და სხვა ამ ტიპის ნაკლებად ეკოლოგიური მასალები, ინდური ავეჯის წარმოებაში არ გამოიყენება. ინდური ავეჯი და ნივთები მკაცრად განსაზღვრულად მზადდება ბუნებრივი ნედლეულის გამოყენებით. მათ შორის ყველაზე პოპულარულია: ვარდის ხე, მანგო, კაკალი, ბუნებრივი რატანი და ა. შ...
ბუნებრივი მასალის დამუშავება შრომატევადი პროცესია. პირველ რიგში, აუცილებლად, მასალა უნდა იყოს კარგად გამომშრალი, რომ შემდგომში არ გაუჩნდეს ბზარები, იყოს გამძლე და არ შეიცვალოს ფორმა. ავეჯის დამზადების პროცესი იწყება მშრალი მასალის მოპოვებით. ამ ტიპის მასალა მოაქვთ ისეთი ადგილებიდან, სადაც მშრალი კლიმატია და თავისთავად დიდხანს ლოდინი ( სანამ ხე გაშრება) აღარაა საჭირო.
ავეჯის შეღებვა და გალაქვა ხდება მცენარეულ ბაზაზე დამზადებული ბუნებრივი საღებავებით, აგრეთვე გამოიყენება ფუტკრის ცვილიც, რომელსაც, გარდა იმისა, რომ აქვს შესანიშნავი ფიქსაციის უნარი, გამოყოფს საოცარ სურნელს და ავეჯს აძლევს „სუნთქვის“ საშუალებას. ინდური ავეჯის შესაღებად დაუშვებელია ქიმიური ნაერთების გამოყენება!

ძირითადი მახასიათებლები:

დღესდღეობით ეთნო სტილის ავეჯი პოპულარობის ზენიტშია, სახლის ინტერიერში ეთნიკური მოტივების გამოყენება თავისებურად სათუთი პროცესია, რადგან მცირე არასწორმა დეტალმაც კი შესაძლოა დაარღვიოს ინტერიერში ჰარმონია და დიზაინს დაუკარგოს მთავარი პრინციპი. თუმცა ძირითადი მახასიათებლების ცოდნით და მათი სწორი შერწყმით შესაძლებელია იდეალური შედეგის მიღება.

ეს მახასიათებლებია:

1. შესამჩნევად დაბალი ავეჯი - მაგიდები დაბალ ფეხებზე, საწოლები და რბილი ავეჯი თითქმის იატაკის დონეზე, ინდური კარადა არასდროს ებჯინება ჭერს, როგორც სხვა სტილის ავეჯი;
2. რთული ჩუქურთმები და ორნამენტები - ასეთი მეთოდი თავიდან ჩამოყალიბდა ტერმიტებისგან და ტენიანობისგან დასაცავად, შემდგომ კი ავეჯის სტილის ერთ-ერთ მთავარ მახასიათებლად იქცა;
3. ინკრუსტირებული ავეჯი - ეს არის ერთგვარი მოზაიკის ტექნიკა, როცა ნაკეთობაზე ხდება სხვა მასალის ნატეხების ჩასმა. მაგალითად ხის ბაზაზე სპილოს ძვლის, მინის, სარკის ნატეხების, ძვირფასი და ნახევრადძვირფასი ქვების გამოყენება;
4. ჭედური, მომინანქრებული და ხელით მოხატული ზედაპირები;
5. ხელნაკეთი დეტალები - ეს ერთ-ერთი ყველაზე აუცილებელი მახასიათებელია ინდური სტილის ავეჯისთვის. ჩუქურთმა და ჭედური ელემენტები კეთდება მთლიანად ხელით, ტექნოლოგიების გამოყენების გარეშე;
6. ბუნებრივი ნედლეული - მაღალი ხარისხის ბუნებრივი მასალა უზრუნველყოფს ავეჯის გამძლეობას;
7. დიდი რაოდენობით ტექსტილის გამოყენება - რაც შეიძლება ბევრი ბალიში, ფარდები, გადასაფარებლები. ეს ყველაფერი დამზადებული უნდა იყოს ბუნებრივი მასალისგან, ცხოველების და ყვავილების ფორმის ორნამენტებით. ყველაზე ხშირად ტექსტილზე გამოიყენება წვეთის ფორმის ცნობილი ინდური ორნამეტი - „ინდური კიტრი“.

ავეჯის მრავალსახეობა

ინდური ავეჯი მრავალფეროვანია, მისი „სავიზიტო ბარათია“ უნიკალური ვიზუალი, მკვეთრი, ხალისიანი ფერები, სიმყარე და დაბალი ცვეთა.

ყველაზე პოპულარული ნაირსახეობებია:

1. ყავის, ჟურნალის მაგიდა - მოკლე, მსხვილ ფეხებზე დაყრდნობილი მაგიდები, რომელიც გაფორმებულია ინდური თემატიკის დეკორით ან სიგრძეზე გასდევს ჩუქურთმა. მაგიდის ზედაპირებისთვის ხშირად გამოიყენება მარმარილოს ფილები ან მინა;
2. სასადილო მაგიდა - ის უნდა იყოს დიდი და მასიური. რაც უფრო მდიდარია ოჯახი, მით უფრო ძვირფასი მასალისგან დამზადებული სასადილო მაგიდა  აქვს. ინდოეთში აგრეთვე პოპულარულია ინკრუსტირებული მარმარილოს მაგიდები ძვრიფასი ქვებით;
3. ინდური კარადა - ის უმეტესად დაბალი, მაგრამ მასიურია. გამოყენებული ბუნებრივი მასალის გამო გამოირჩევა მძიმე წონით. მდიდრული და ორიგინალური ვიზუალი მას განასხვავებს სხვა ავეჯისგან. ინკრუსტირება, ურთულესი ჩუქურთმები და ორნამენტები კი მას ნამდვილ შედევრად აქცევს;
4. რბილი ავეჯი - მისი განმასხვავებელი ნიშანი დაბალი ფეხები და საფარის მკვეთრად გამოხატული ფერი და ტექსტურაა.  ნათელი ფერის ქსოვილებზე ხშირად გამოყენებულია ნაქარგები, რაც ხაზს უსვამს სტილის ხასიათს. დივნის ჩონჩხი აუცილებლად დამზადებულია ნატურალური ხისგან; 
5. პუფები და სკამები - შეიძლება ითქვას, სავალდებულო ატრიბუტია. სკამები უზურგოა, აქვს დაბალი ფეხები და კვარდატული ფორმა. დასაჯდომად გამოიყენება რბილი, ხშირად ხელით ნაქსოვი ბალიში. ამ სკამის პლუსია დაკეცვის შესაძლებლობა ადგილის დაზოგვის მიზნით. ინდურ პუფს უმეტესად ფეხების ქვეშ დასადგმელად იყენებენ. მის გარეშე, ფაქტობრივად, წარმოუდგენელია ინდური ინტერიერი;
6. შირმა - ყველაზე პოპულარული და ორიგინალური ელემენტი ინდურ დიზაინში. მისი გამოყენებით შესაძლებელია სივრცის ზონირება. ინდურ შირმას უმეტეს შემთხვევაში აქვს ღია ფორმები.

ფერთა გამა

ინდური ავეჯის ფერთა შერწყმა გასაოცარია, თუმცა მათი კომბინაცია ხშირად არალოგიკურია, მაგრამ საოცრად ჰარმონიულად თავსებადი. განსაკუთრებულად მრავალფეროვანია ტექსტილში გამოყენებული ჩრდილები. ისინი თითქოს იმეორებენ ადგილობრივი სანელებლების ფერს და გადმოსცემენ მათ არომატს. წითელი, ყვითელი, ნარინჯისფერი, ლურჯი, მწვანე და რა თქმა უნდა ფირუზისფერი - ამ ფერებისგან შექმნილი დაუჯერებელი კომბინციები ქმნის განუმეორებელ ინდურ ხასიათს.
P.შ. ინდურ დიზაინში თეთრი ფერი თითქმის არ გამოიყენება, რადგან ის გლოვის ფერადაა მიჩნეული.

                                                                                                    კომპანია "მეტრიქსი" გისურვებთ წარმატებას!